liste

gecen pazar, 2 aylik bir hasretten sonra nihayet, orta asya'dan akdeniz'e bir kisrak basi gibi uzanan guzel memleketimize dondum. donmeden once babam, artik ne isine yarayacaksa, yanimda getirecegimiz esyalarin bir listesini istedi. ilisiktedir:

bir tane buyuk boy valiz, bir tane kucuk boy valiz, iki adet koltuk degnegi, bir adet tekerlekli sandalye, bir kucuk boy koli, bir sirt cantasi ve bir tane de orta boy anne

bilginize.

dudaklarinda arzu

oldukca yetenekli bir asciyim. referans listem olcusu tutturulamadigi icin kati kivamli tarhana corbasi, 20 kisinin acliktan mecburen yedigi cig patlican yemegi gibi parlak orneklerle dolu. yaptigim bir yemegin begenilip tarifinin istenmesi uzerine annemin 'kizim onlar seninle dalga gecmek icin istemislerdir tarifi' dedigi de vaki.

butun bunlarin isiginda dun aksam ruyamda bir yemek programinin sunucusu oldugumu gormem oldukca ilginc. verdigim tarif de su, bir dilim ekmegin ustune krem peynir suruyorsunuz, sonra biraz nane serpiyorsunuz, afiyetle yiyorsunuz.

ruyada bile gercekci, ayaklari yere basan bir insanim, aferin bana.

aristokrasi

karayip korsanlarinin ilkini seyrederken bir sey fark ettim. orlando bloom'un icinde oldugu gemi siyah inci'den kacarken, keira knightley'nin onerisiyle gemide hayati onem tasimayan her seyi atarak gemiyi hafifletmeye calisiyorlar. siyah inci arayi kapatinca da, barut ficilarini, gullelerini vs attiklari icin toplara catal bicak doldurup oyle atese veriyorlar.

bundan ne anliyoruz, dusmanin hayati tehlike arz ettigi durumlarda bile bir gemide catal bicak, baruttan gulleden daha onemlidir. korsan da olsa, ingiliz centilmeni dedin mi akan sular duruyor anasini satayim. adamin hayat felsefesi belli: elimle yemek yemektense olurum daha iyi, hih, pis proleteryalar sizi. ansante, si vuple, oruvuar.

dubaili din kardeslerimiz

blog'uma koydugum yeni bir gerec sayesinde blogumu takip eden siz degerli okuyucularimin sayfama hangi sehirden baglandigini artik gorebiliyorum.

buyuk bir heyecanla kullanmaya basladigim bu aparat sayesinde dubai'den bir okuyucum oldugunu tespit ettim. kim oldugundan da adim gibi eminim, bence kesin ayse arman.

aysecim, bu vesileyle sana da bir cift lafim var:

o kose benim hakkim tamam mi? gordugun gibi ben de ailemle ilgili maceralarimi gayet gereksiz formatlarda halka acabiliyorum, buyuk bir yetenek gerektirmiyor. bu arada 'garsonlar koltuk altlarina botoks yaptirsinlar, ter kokup bizi rahatsiz etmesinler' turu sivri zeka urunu onerilerde bulunmamam da cabasi.

esyalarini topla, rozetini masama birak, bilingual kizini da op benim icin, sevgiler.

babam ve babamin kizi

ortaokuldayken karsi apartmanda oturan erkek sinif arkadasimla okul cikisi eve beraber yuruduk diye surat asabilen babami artik taniyamiyorum.

yarin rontgen cektirmeye gidecegim. bunu babama soyledigimde:

-yarin insallah her sey yolunda gider, hayirli haberlerle donersin kizim.
-o haberler bana bugun lazim, zaten falima baktim, bugun sansli gunumdeymisim. yine ayni fala gore yarin da ask mesksel durumlardan sansim aciliyormus.
peeeh. biraz usturuplu sallayin bari de, bizim gibi garibanlari umutlandirmayin. ne romantik hizlanmasi? son iki aydir sen ya da doktorum olmayan herhangi bir karsi cinsle oturup konusmuslugum bile yok.
- belli olmaz bu isler kizim. sen yarin hazir hastaneye gitmisken, orada kendine rontgen teknisyeni, montgen teknisyeni filan, bir seyler ayarlamaya bak bence.

babacim? baba? bab? beb? ney?!

uzaylilar! babami kacirip yerine bay cingilbort'u mu biraktiniz?

gokyuzunde yalniz gezen yildizlar

birazdan anlatacaklarimin bir sey ifade etmesi icin son uc senedir uzun sureler boyunca hastanede kaldigimi, doktor kontrolu altinda oldugumu ve etrafimdaki evhamli insanlar yuzunden zirt pirt acile kaldirildigimi bilmeniz gerekiyor.

gecen gun annemle bazi insanlarin etrafinda sanki ozel bir cekim alani oldugundan, bu insanlarin ne yaparlarsa yapsinlar begenildiklerinden, karsi cinsi miknatis gibi cektilerinden bahsediyorduk.

kuzguna yavrusu sahin gorundugunden annem:

-benim kizim da oyle, bir yere gitmeye gorsun, hemen erkekler etrafinda pervane oluyor.
-evet, hatta o erkeklere doktor deniyor ve genelde atesimi olcmek, kan almak icin filan etrafima toplaniyorlar.
-zevzek sen de

maymun

dun aksam arkadaslarla oturmus duke universitesi'nin insan akliyla ilgili bir arastirmasini konu alan bir belgesel izliyoruz (boyle de bir arkadas grubum var iste, dilbilim ya da judith butler'in omuzlarini tartismiyorsak, oturup beraber belgesel seyrediyoruz. king'le batak'la isimiz olmaz).

belgesel bitti. gruptan birisi "o ekipte olmak icin neler vermezdim abi" dedi "resmen tarih yaziyorsun". "abi inanir misin ben de ayni seyi dusunuyordum" filan derken bir de baktik belgesel boyunca ben haric herkes arastirmayi yapan ekipte olmanin hayallerini kurmus.

peki ben neyin hayalini kurdum? ekmek elden, su golden, arastirmanin denegi maymunun yerinde olmanin hayalini kurdum.

bir yerlerde bir yanlislik var, hissediyorum.