uno dos tres

anneme bilgisayari kaldirmasini soyledim:

-bak dikkatli kaldir, sarsma.
-(derin bir nefes alarak) bir...iki...uc...dort...bes.
-anne ne oluyor?
-ay pardon ben karistirdim, bismillahirahmanirahim diyecektim.

fikri dusuncesel akil yurutmeler

munich filmini seyrederken filistinlilerin durup dururken masum sporculari nedensiz yere olduren manyaklara indirgenmesine sinir oldum. teroristlerin ortada hicbir sorun yokken, sirf ruh hastasi olduklari icin terorist olduklari yonundeki amerikan yanilgisi aslinda turk yanilgisindan cok da farkli degil: otoritenin otekilestirmesi.

devlet'i okumaya devam ediyorum. asker sinifinin egitilmesi kisminda sokrates'in soyledikleri bence dogrudan tektanrili dinlerin aciklamasi zaten. cocuklarimiz birbirine kin tutan, intikam almaya calisan, asik olup duzenbazlik yapan tanri hikayeleriyle inanclarini yitirebilirler, bu yuzden sadece onlarin adaleti ve iyiligi ile ilgili hikayeler anlatalim derken ortaya omnipotent, omnipresent, omnibenevolent bir tanri anlayisi cikti.

devlet'i okuyorum demis miydim?

beybi beybi boom boom

kucukken karsi sokakta oturan dayim, beni kuzenlerimle oynayayim diye evine goturup onume muz koydugunda (muz hic sevmedigim icin),
"bu ne? nasil bir sey bu? yeniyor mu? nasil yeniyor?" demem, dayimin ofkeden kuplere binip annemi arayarak "kari koca ikiniz de calisiyorsunuz. cocuk gelmis uc yasina daha muzu bilmiyor" diye cemkirmesi filan a dostlar.

kultur san'at gunesi

cok entelim temali blog yazisi:

mustafa filmi/belgeseli beni buyuk bir hayalkirikligina ugratti. hakkinda bu kadar tartisma yapilinca, ataturk'un insan yonu filan denince hakikaten nebliyim mustafa kemal'in ihtirasli kisiligi, iktidari elinde tutmak icin basvurdugu ortodoks olmayan yontemler ya da en azindan 'bir salon adami olarak mustafa kemal' temali bir vals sahnesi neyim beklemistim, i ih.
olmamis can dundar, otur iki.
icinde yeni, daha once duymadigimiz hicbir sey yok: mustafa kemal karga kovalarken, savaslarda yer alirken, fikriye, latife, savarona, bitti. mustafa kemal'in insan yonu bir tek araya sikistirilan karanlikta uyuyamayisi mi?

bu aralar plato'nun devlet'ini, pardon daaa republic (Πολιτεία / Politeía)'ini okuyorum soylemesi ayip, yalniz okurken nasil havaya girip kendimi kasiyorsam sirtim agriyor on dakika sonra birakiyorum, donup tekrar desperate housewives seyrediyorum. benim kulturum sanatim da bu gadaa oluyo napcen.

ailesel durumlar

babam her aksam isten donuste o gun ne yedigimi sormaktan bikmiyor, ben de "tost, tost yedim; tost tost diye nice nicesine sarildim" demekten.
ailece rezaletiz.

tiri viri

trivial pursuit oynuyoruz.

soru: peyami safa'nin kendi hastalik gunlerinden esinlenerek yazdigi meshur romaninin adi nedir?

cevap: dokuzuncu hayriye kogusu

i heart u

beraber arabayla gezdigimiz bir gun, kardesimle yolda bir duvara yazilmis "seni seviyorum mukaddes- ayhan" yazisini gorduk.

hala birbirimize ayhan ve mukaddes olarak hitap ediyoruz.