babam ve babamin kizi

ortaokuldayken karsi apartmanda oturan erkek sinif arkadasimla okul cikisi eve beraber yuruduk diye surat asabilen babami artik taniyamiyorum.

yarin rontgen cektirmeye gidecegim. bunu babama soyledigimde:

-yarin insallah her sey yolunda gider, hayirli haberlerle donersin kizim.
-o haberler bana bugun lazim, zaten falima baktim, bugun sansli gunumdeymisim. yine ayni fala gore yarin da ask mesksel durumlardan sansim aciliyormus.
peeeh. biraz usturuplu sallayin bari de, bizim gibi garibanlari umutlandirmayin. ne romantik hizlanmasi? son iki aydir sen ya da doktorum olmayan herhangi bir karsi cinsle oturup konusmuslugum bile yok.
- belli olmaz bu isler kizim. sen yarin hazir hastaneye gitmisken, orada kendine rontgen teknisyeni, montgen teknisyeni filan, bir seyler ayarlamaya bak bence.

babacim? baba? bab? beb? ney?!

uzaylilar! babami kacirip yerine bay cingilbort'u mu biraktiniz?

gokyuzunde yalniz gezen yildizlar

birazdan anlatacaklarimin bir sey ifade etmesi icin son uc senedir uzun sureler boyunca hastanede kaldigimi, doktor kontrolu altinda oldugumu ve etrafimdaki evhamli insanlar yuzunden zirt pirt acile kaldirildigimi bilmeniz gerekiyor.

gecen gun annemle bazi insanlarin etrafinda sanki ozel bir cekim alani oldugundan, bu insanlarin ne yaparlarsa yapsinlar begenildiklerinden, karsi cinsi miknatis gibi cektilerinden bahsediyorduk.

kuzguna yavrusu sahin gorundugunden annem:

-benim kizim da oyle, bir yere gitmeye gorsun, hemen erkekler etrafinda pervane oluyor.
-evet, hatta o erkeklere doktor deniyor ve genelde atesimi olcmek, kan almak icin filan etrafima toplaniyorlar.
-zevzek sen de

maymun

dun aksam arkadaslarla oturmus duke universitesi'nin insan akliyla ilgili bir arastirmasini konu alan bir belgesel izliyoruz (boyle de bir arkadas grubum var iste, dilbilim ya da judith butler'in omuzlarini tartismiyorsak, oturup beraber belgesel seyrediyoruz. king'le batak'la isimiz olmaz).

belgesel bitti. gruptan birisi "o ekipte olmak icin neler vermezdim abi" dedi "resmen tarih yaziyorsun". "abi inanir misin ben de ayni seyi dusunuyordum" filan derken bir de baktik belgesel boyunca ben haric herkes arastirmayi yapan ekipte olmanin hayallerini kurmus.

peki ben neyin hayalini kurdum? ekmek elden, su golden, arastirmanin denegi maymunun yerinde olmanin hayalini kurdum.

bir yerlerde bir yanlislik var, hissediyorum.

vule vu kuse avek mua?

kardesime fransizca calismak icin hazirladigim kartlari veriyorum ve oradaki kelimelerden bana rastgele sormasini soyluyorum.

-okul?
-etol [dogru cevap ekol ( école ) ]
-hahhah etol ne lan
-hani var ya, nat et ol

kediler ve bebeler (fareler ve insanlar)

gecen hafta ogrencilerimle bencillik ve yardimseverlik hakkinda konusurken cocuklardan bir tanesi, benim soyledigim bir seye cevap olarak, "sokakta sahipsiz gordugumuz bebeklere yardim ederiz belki ama, sokakta sahipsiz gordugumuz kedi yavrularina yardim etme geregi duymayiz" dedi. ben de "ama bebekler tek baslarina hayatta kalamazlar, kedilerinse hayatta kalabilecegini dusunuruz" dedim. "kedi yavrulari mi tek baslarina hayatta kalirlar, sen hic hayatinda kedi yavrusu gordun mu" dedi. soyle bir dusundum, cocuk hakli. ben hakikaten, cizgifilmlerde filan gorduklerim haric, hic kedi yavrusu gormemisim hayatimda. sustum kaldim tabi.

lafi gecistirip derse devam etmeye calisirken, bbc'de seyrettigim bir belgesele geldi konu. uc yasindaki cocuklari bir oyuncak trenle ayni odaya koyup cocuklara trene bakmanin yasak oldugunun soylendigi bir deney. daha lafim bitmeden baska birisi parmak kaldirip "uc yasindaki cocuklar boylesi bir yasagi anlayabiliyorlar mi ki" dedi.

otorite bir kere sarsilmaya gorsun, vuran vurana. hayatimizda hic kedi yavrusu gormemis olabiliriz ama yuh artik, uc yasinda cocuk da mi gormedik. allam yareppim.

bu postum dunyanin butun kedi yavrularina, bir de pinar'a gelsin mi a dostlar...

ogretmenim canim benim

eylul ayindan beri dort bes kisiye ingilizce ders veriyorum. artik gonul rahatligi ile tam bir ogretmen oldum, meslekte pistim diyebilirim.

zira bugun bir ara kendimi 12 yasinda bir cocugu "niye odevini yapmiyorsun? senin bu kelimeleri ezberlemeni ben kendim icin mi istiyorum ha, kendim icin mi istiyorum? bunlari ogrenmen benim yararima mi, senin yararina mi?" diye deli gibi, cildirmis gibi, ayni seyi farkli sekillerde donup donup tekrar soyleyerek azarlarken buldum.

transformasyonumu bir an once tamamlamak icin tek eksigim sacima perma yaptirip kirmizi bir kadife ceket ile sivri burunlu cizmeler alm... hist, arkadakiler, aranizda konusmayin, komik bir sey varsa, bize de soyleyin, hep beraber gulelim.

bunlari biliyor muydunuz

bahcede yesil cinar turkusunun aslinin bahcede yesil hiyar oldugunu, bu halinin uygunsuz bulunup "hiyar"in trt tarafindan "cinar"la degistirildigini ( zaten bahcede yesil hiyar/ boyun boyuma uyar'la daha iyi kafiye olusturuyor fark ettiyseniz) ogrendim.

noel babanin olmadigini ogrenen gavur bebesine dondum, iyi mi?